Η γαλοπούλα (Turkey) ψήνεται αργά

Γεωπολιτική Κυρίως θέματα

Του Θοδωρή Γιάνναρου
Δημοσιεύτηκε στο capital

“Όταν ένας έξυπνος Υπουργός των Εξωτερικών υπερασπίζεται με πάθος μια ‘συμφωνία ειρήνης’ είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση της χώρας του, έχει ήδη παραγγείλει φονικά όπλα τελευταίας τεχνολογίας, για να φυλάει τα νώτα της.”

Του Έλληνα Υπουργού των Εξωτερικών Νίκου Δένδια, τα πόδια έχουν πάρει φωτιά και το μυαλό του δουλεύει με ιλιγγιώδεις στροφές, και μετά τον παγκόσμιο εξευτελισμό της τουρκικής ηγεσίας μέσα στην Άγκυρα, φροντίζει να βρίσκεται μόνιμα 2-3 βήματα μπροστά, με τους Τούρκους να αγωνίζονται καταϊδρωμένοι να τον πιάσουν. Άλλωστε, τυχαίος μόνο δεν είναι ο εκνευρισμός τους, που τους κάνει να διαπράττουν το ένα ολέθριο σφάλμα μετά το άλλο, γεγονός που τους οδηγεί εκεί ακριβώς που τους θέλει η Ελλάδα -στο περιθώριο των γεγονότων που συμβαίνουν στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και όχι μόνο.

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να αναλύσουμε όσο πιο απλά γίνεται, την επικείμενη επίσκεψη του Πρωθυπουργού Μητσοτάκη στη Μόσχα, για επίσημη συνάντηση με τον Πρόεδρο Πούτιν, που θεωρείται κρίσιμη για τα Εθνικά Συμφέροντα, ειδικά αυτή τη χρονική περίοδο.

Πώς συνδέεται λοιπόν το, άγνωστο από πλευράς λεπτομερειών, Πρωτόκολλο Συνεργασίας Ελλάδος-Ρωσίας, που υπέγραψε εκ μέρους της χώρας μας ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, Αναπληρωτής Υπουργός των Εξωτερικών της Ελλάδος, με τον Ρώσο ομόλογό του, Βίταλι Σεβέλιεφ. και που συνδέεται τόσο με την τιμή του ρωσικού αερίου προς τη χώρα μας, αλλά και που αποτελεί απ’ ό,τι διαφαίνεται, “πρόβα τζενεράλε” για την επέκταση των Ελληνικών Χωρικών Υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια;

Ας συνειδητοποιήσουμε όλοι μας κατ’ αρχάς, πως η Ελλάδα δεν είναι κάποια τυχαία χώρα, αλλά ελέγχει, όσο και αν σε κάποιους δεν αρέσει, το σταυροδρόμι όλων σχεδόν των διεμπορευματικών διόδων της υφηλίου, με τους Έλληνες να αποτελούν τον φυσικό θεματοφύλακά τους, και αυτό σίγουρα δεν είναι αμελητέο, άσχετα αν μέχρι σήμερα οι Έλληνες κυβερνώντες δεν έδωσαν στο γεγονός αυτό τη δέουσα σημασία και δεν το χρησιμοποίησαν υπέρ της χώρας μας. Είναι ένα γεγονός, που καλά θα κάνουν εκείνοι που θεωρούν την Ελλάδα απροστάτευτο έρμαιο των μεγάλων του πλανήτη, να το εμπεδώσουν.

Και βέβαια ο Έλληνας Πρωθυπουργός, θα ζητήσει από τον Πούτιν, να υποστηρίξει τη χώρα μας, ενόψει του χειμώνα, ώστε οι τιμές του ρωσικού αερίου να μην φθάσουν σε υψηλά επίπεδα, αλλά να παραμείνουν προσιτές για τον ελληνικό προϋπολογισμό. Στο κάτω κάτω, ο Πούτιν γνωρίζει, πως παρ’ όλο που η Ελλάδα δεσμεύεται από τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ, εν τούτοις, έχει αποδείξει πολλάκις, τον ρόλο της ως… αμορτισέρ, μεταξύ Ευρώπης και Ρωσίας, σε δύσκολες χρονικές στιγμές. Ποτέ δεν στράφηκε εναντίον της Ρωσίας, ούτε την έχει ποτέ κρεμάσει.

Και βέβαια ο Βαρβιτσιώτης μετέφερε ήδη στη Ρωσία την πρόθεση της Ελλάδος να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα, πράγμα που ήδη έχει προ ημερών παραδεχθεί και ο Ρώσος ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβρόφ, ο οποίος διέψευσε τους προφήτες, που υποστήριζαν, πως μια τέτοια κίνηση θα προκαλούσε την αντίδραση της Ρωσίας, μιας και το Αιγαίο θα καθίστατο ελληνική λίμνη, λέγοντας δημόσια και ξεκάθαρα, πως η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδος βάσει του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, φτάνει να ληφθεί υπ’ όψιν το ειδικό καθεστώς κάποιων περίεργων περιοχών -κάποιες λίγες δηλαδή ειδικές περιπτώσεις, οι οποίες έχουν αναγκαστικά ληφθεί υπ’ όψιν από την ελληνική κυβέρνηση, αφήνοντας ελεύθερη τη διέλευση των πλοίων και των ιπταμένων μέσων των χωρών που αφορά στη συγκεκριμένη επέκταση που βάσει Διεθνούς Δικαίου θα εφαρμόσει η Ελλάδα, αφού βεβαίως πρώτα ειδοποιηθούν οι αρχές της χώρας μας, ώστε να είναι εφικτή η όποια ασφαλής διέλευση.

Σε τελευταία ανάλυση, η Ελλάδα ήδη το κάνει, επιτρέποντας σε ξένα πλοία και αεροπλάνα να προβαίνουν σε ασφαλή διέλευση και το ίδιο θα συμβεί και όταν τα έξι μίλια γίνουν δώδεκα -τίποτα απολύτως δεν πρόκειται να αλλάξει και αυτό το γνωρίζει το Κρεμλίνο, άσχετα με τα αφηγήματα της τουρκικής προπαγάνδας και κάποιων εγχώριων παπαγάλων που τα για δικούς τους λόγους αναπαράγουν.

Άρα ορθώς έπραξε η Ελλάδα, και προηγήθηκε της επίσκεψης Μητσοτάκη, η συνάντηση Βαρβιτσιώτη με τον Ρώσο ομόλογό του. Η συμφωνία που υπεγράφη από τους δύο αναπληρωτές υπουργούς εξωτερικών, θα αποτελέσει ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια του Έλληνα Πρωθυπουργού, ο οποίος αντίστοιχα, θα ζητήσει κάποια πράγματα. -πείτε τα ανταλλάγματα. Στο κάτω κάτω, ακόμα και στις διακρατικές συμφωνίες ισχύει ο κανόνας του αμοιβαίου οφέλους.

Και βέβαια ο Έλληνας Πρωθυπουργός δεν πρόκειται να πάρει θέση στο ακανθώδες, πολύπλοκο και επικίνδυνο θέμα της Ουκρανίας, παρά το ότι η χώρα μας είναι μέλος του ΝΑΤΟ, αλλιώς μόνοι μας θα προσθέταμε νερό στον τουρκικό μύλο και μόνοι μας θα βγάζαμε τα μάτια μας. Προσωπικά είμαι σίγουρος πως θα το χειριστεί έξυπνα και σύμφωνα πάντα με τα συμφέροντα της χώρας μας -μάλλον ο κύβος έχει ήδη ριφθεί και όλ’ αυτά αποτελούν αυτό που προανέφερα -την πρόβα τζενεράλε.

Ας έρθουμε τώρα ένα βήμα πιο πέρα: η Ελλάδα είναι εδώ και πολλά χρόνια μέλος της Ευρωατλαντικής Συμμαχίας, αλλά συγχρόνως διατηρεί για πολλούς λόγους που την αφορούν, εξαιρετικές σχέσεις και με τη Ρωσία, την οποία ουκ ολίγες φορές διπλωματικά έχει συνδράμει, κάτι που είναι γνωστό και στις δύο πλευρές.

Ας έρθουμε τώρα στο ΝΑΤΟ, του οποίου η Ελλάδα είναι μέλος. Πάντα και στο παρελθόν και τώρα, η χώρα μας ήταν μέχρι τελευταίας ρανίδας υποστηρικτής του διεθνούς δικαίου.

Το ΝΑΤΟ και ο ανθέλληνας γενικός του γραμματέας Γενς Στόλτενμπεργκ όμως, τις περισσότερες φορές είναι κατώτεροι των περιστάσεων. Ενώ λυσσομανούν για τη συγκέντρωση ρωσικών στρατευμάτων στα σύνορα με την Ουκρανία, αδιαφορούν πλήρως ως προς τη συγκέντρωση τουρκικών στρατευμάτων απέναντι από τα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, όπως επίσης και για τον τεράστιο αποβατικό στόλο που διατηρεί εκεί η Τουρκία και ο οποίος σίγουρα δεν προορίζεται για απόβαση στη… Μάλτα, αν και όταν επιτέλους καταφέρουν να την εντοπίσουν. Δυστυχώς το Διεθνές Δίκαιο δεν μπορεί να επιβληθεί από μόνο του -στον αυτόματο πιλότο και δυστυχώς η πολιτική συσχετισμών του ΝΑΤΟ, εξισώνει πολλές φορές τον θύτη με το θύμα -τον αμυνόμενο με τον επιτιθέμενο. Καλά κάνει λοιπόν η Ελλάδα με την πολιτική δικαίου που ακολουθεί πιστά.

Έτσι λοιπόν η Ελλάδα δεν έχει λόγο να χαλάσει τις σχέσεις της με τη Ρωσία, τη στιγμή που παρ’ όλο που ανήκει στο ΝΑΤΟ και καλά κάνει, εκείνο μέχρι στιγμής κάθε άλλο παρά υποστηρικτικό απέναντί της ήταν και συνεχίζει να μην είναι, αναγκάζοντας την Ελλάδα να αλλάξει τακτική, συνάπτοντας διμερείς συμφωνίες με άλλες χώρες, όπως η Γαλλία και όπως βλέπουμε, κάπου τα πράγματα αλλάζουν, ειδικά μετά και τη συμφωνία Ιταλίας-Γαλλίας, για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους σε Ανατολική Μεσόγειο και Λιβύη.

Ο Μακρόν δεν είναι τυχαίος ηγέτης -αντίθετα σχεδιάζει βλέποντας μακριά. Έτσι, μετά τον τεχνητό εξοστρακισμό της Γαλλίας από τις θάλασσες του Ινδοειρηνικού, με τη συμμαχία ΗΠΑ, Αυστραλίας και Η.Β., αποφάσισε η χώρα του η Γαλλία να είναι ο απόλυτος ρυθμιστής των τεκταινομένων στη Μεσόγειο και για τον λόγο αυτόν πήρε δίπλα της και την Ιταλία του ψυχρόαιμου πρώην διοικητή της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, γνωρίζοντας όμως ήδη, πως ο “κλειδοκράτορας” της Ανατολικής Μεσογείου είναι η Ελλάδα, ενώ δίπλα της έχει και την Κύπρο. Μόνο για κοντόφθαλμη εξωτερική πολιτική δεν θα μπορούσε κάποιος να κατηγορήσει τον Μακρόν -το αντίθετο θα ‘λέγε κανείς.

Σύντομα σε αυτή τη συμφωνία-συμμαχία, θα προσχωρήσει και η Ισπανία προκειμένου να μην μείνει απέξω και οι τρεις τους μαζί με την Ελλάδα που ουσιαστικά δημιούργησε την υποδομή γι’ αυτές τις συμμαχίες, την Κύπρο, την Αίγυπτο τις σύμμαχες χώρες του Κόλπου και το Ισραήλ, θα επιβάλουν και θα στηρίξουν το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας στη Μεσόγειο, απομονώνοντας πλέον την Τουρκία μέσα στον Κόλπο της Αττάλειας, γεγονός που φοβίζει τους Τούρκους και συνάμα τους κάνει επιθετικούς… αλλά μάλλον το παιχνίδι γι’ αυτούς είναι ήδη χαμένο. Εκτός όμως όλων αυτών, η Τουρκία θα αναγκαστεί επίσης να αφήσει πίσω της τις υβριδικές απειλές και την εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού που μέχρι τώρα εφάρμοζε εκβιάζοντας την Ευρώπη. Οι νέες αυτές συμμαχίες σηματοδοτούν το ερμητικό σφράγισμα όλων των πυλών εισόδου προς την Ευρώπη μέσω Ιταλίας, Ισπανίας, Γαλλίας και Ελλάδος.

Η Ελλάδα μια χαρά τα πάει με την εξωτερική της πολιτική και τις διμερείς συμφωνίες που χτίζει, ενώ από την άλλη δημιουργεί έναν από τους ισχυρότερους στρατούς της Ευρώπης και του πλανήτη, καθιστώντας τη χώρα μας κυριολεκτικά αστακό, δικαιώνοντας τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, Κωνσταντίνο Φλώρο, που είχε δημόσια διαμηνύσει πως: “…οποίος τολμήσει να τρυπώσει ακάλεστος στην ελληνική επικράτεια, πρώτα θα τον κάψουμε και μετά θα ρωτήσουμε ποιος είναι”.

* Ο κ. Θεόδωρος Γιάνναρος είναι Μοριακός Βιολόγος, Ph.D rer. nat. Ph.D rer. nat. Ph.D phil (h.c.) M.Sc. rer. nat.