Ώστε, λοιπόν, ο Υπουργός Εξωτερικών ανησυχεί!

Γεωπολιτική Κυρίως θέματα

Το ενδεχόμενο αναγνώρισης του ψευδοκράτους και ο κίνδυνος για ολόκληρη την Κύπρο

Σάββας Ιακωβίδης

Ο Υπουργός Εξωτερικών, Ν. Χριστοδουλίδης, εμφανίστηκε την περ. Δευτέρα, 16/11/2020, ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών για να παρουσιάσει τον προϋπολογισμό του υπουργείου του για το 2021. Καθηκόντως ενημέρωσε τους βουλευτές για την εξωτερική πολιτική της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με όσα είπε, είναι να διερωτάται κανείς: Έχουμε σοβαρή εξωτερική πολιτική; Ποια είναι αυτή; Ποιες είναι οι δυνατότητες και οι σχεδιασμοί της;

Δεν αμφισβητούμε ότι έχουμε άξιους και ικανούς διπλωμάτες, οι οποίοι συνέβαλαν στην αναβάθμιση των σχέσεων μας με γειτονικές φίλες και άλλες χώρες. Η απορία μας εκκινεί από όσα εκπληκτικά ο Ν. Χριστοδουλίδης είπε στους βουλευτές. Εξέφρασε την «προσωπική του ανησυχία για τον κίνδυνο προσάρτησης των κατεχομένων στην Τουρκία, αν δεν υπάρξει λύση του Κυπριακού μέχρι το 2023». Όταν δηλ. θα συμπληρωθούν 100 χρόνια από την ίδρυση του τουρκικού κράτους. «Ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν», είπε ο υπουργός, «θα θέλει να παρουσιάσει μια μεγαλύτερη Τουρκία».

«Δυστυχώς τα κατεχόμενα, περιοχές της βόρειας Συρίας, περιοχές στο βόρειο Ιράκ είναι ενδεχόμενοι στόχοι του κ. Ερντογάν και αυτό είναι κάτι που πρέπει να μας προβληματίσει και, φυσικά, ανησυχούμε», πρόσθεσε. Διερωτώμεθα: Τώρα ανησυχεί; Τώρα κατάλαβε τους ξεκάθαρους, ευδιάκριτους και εδώ και δεκαετίες βροντερά διατυπωμένους τουρκικούς στόχους; Τώρα αντιλήφθηκε τις νεο-οθωμανικές ονειρώξεις του σουλτάνου Ερντογάν; Τώρα συνειδητοποίησε ότι, ναι, η Τουρκία θα προσαρτήσει τις περιοχές που κατέλαβε στη ΒΑ Συρία, τις περιοχές που ελέγχει στο Βόρειο Ιράκ και, φυσικά, τα κατεχόμενα;
Τουρκοφοβικές ηγεσίες

Ο Ερντογάν, και πριν από αυτόν όλοι οι Τούρκοι Πρόεδροι, Πρωθυπουργοί, Υπουργοί Εξωτερικών, Άμυνας, οι αρχηγοί των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων και πριν από αυτούς: Ο ελληνοκτόνος Ατατούρκ, από το 1938. Ο ικανός συνταγματολόγος και μετέπειτα υπουργός Εξωτερικών και Πρωθυπουργός, Νιχάτ Ερίμ, με τις εκθέσεις του Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου 1956. Οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες από τη δεκαετία του ΄50. Ο Νταβούτογλου με το βιβλίο του: «Στρατηγικό Βάθος» (ελληνική έκδοση 2010).

Όλοι αυτοί βροντοφωνάζουν ότι η Κύπρος είναι τουρκική, ανήκει στην Τουρκία και κάποια στιγμή θα καταληφθεί και θα περιέλθει στον έλεγχο της. Σήμερα όχι με πόλεμο, αφού ήδη η ελληνική χούντα και ξένες δυνάμεις φρόντισαν να της παραδώσουν το μισό νησί. Από το 1974 οι εκάστοτε ηγεσίες της Κύπρου, μοιραίες, άβουλες, τουρκοφοβικές και ανεπαρκείς, ούτε ήθελαν να ακούσουν ούτε να καταλάβουν ούτε, φυσικά, να αντιδράσουν. Αντίθετα προέβησαν σε καταστροφικές υποχωρήσεις με την θανατηφόρα ψευδαίσθηση ότι θα εξημερώσουν το τουρκικό θηρίο ώστε να συναινέσει σε λειτουργική και βιώσιμη λύση στο Κυπριακό.

Γιατί το πρόβλημα δεν επιλύθηκε μέχρι σήμερα, παρά τις ολέθριες παραχωρήσεις των ηγετών μας στον τουρκικό συσφιγκτήρα βόα; Γιατί από τον μακροχρόνιο του Μακαρίου φτάσαμε σήμερα στην πονηρή τουρκική αξίωση για δύο κράτη; Διότι η Τουρκία,

Πρώτον, δεν θέλει λύση όπως η ελληνική πλευρά την εννοεί, δηλ. ένα κανονικό κράτος, λειτουργικό και δημοκρατικό, ευρωπαϊκό. Απαιτεί διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και το κατέθεσε επισήμως και γραπτώς μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το 2014. Θεωρεί την Κυπριακή Δημοκρατία ως «εκλιπούσα».
Κατάρρευση ευσεβών πόθων

Δεύτερον, μέχρι σήμερα δεν υπήρξε διαχρονικά συγκεκριμένη, συγκροτημένη και ξεκάθαρη στρατηγική μακράς πνοής και πολιτική στοχοθεσία της ελληνικής πλευράς για ανατροπή των κατοχικών τετελεσμένων, με έναν στόχο: Την απαλλαγή από τον Αττίλα και την απελευθέρωση.

Τρίτον, η Τουρκία δεν θέλει ούτε ομοσπονδία ούτε δύο κράτη ούτε συνομοσπονδία ούτε διχοτόμηση, όπως ηλιθιωδώς και γελοιωδώς κανοναρχείται από ημιμαθείς και ανιστόρητους πολιτικάντηδες της ελληνικής πλευράς. Απαιτεί να κατακτήσει και να ελέγξει ΟΛΗ την Κύπρο, είτε δι΄ εκβιασμών και απειλών είτε, πλέον ευχερώς, διά της υπογραφής των ηγετών μας. Αυτός ήταν και ο στόχος του επάρατου σχεδίου Ανάν, να παραδώσει την Κύπρο αύτανδρη σε μία νέα τουρκοκρατία

Τέταρτον, με τις τελευταίες δηλώσεις Ερντογάν και Τατάρ ότι η τουρκοδιζωνική απεδήμησε και ότι συζητούν μόνο για δύο κράτη, έχουν καταρρεύσει πλήρως οι ευσεβείς πόθοι του Ν. Αναστασιάδη, του Αβ. Νεοφύτου, του Άντρου Κυπριανού, οι τουρκολαγνείες, οι βλακώδεις επαναπροσεγγίσεις, η αγγλικής έμπνευσης και υποβολής επανένωση, οι ζιβανίες στην Λήδρας, οι μύθοι περί των «αδελφών» Τ/κ, οι ύμνοι περί του «δημοκράτη» Ερντογάν και εκείνο το ανύπαρκτο σχέδιο Α’.

Αναγνώριση ψευδοκράτους

Πληροφορίες που δημοσιεύουν λιβυκοί ιστότοποι και τουρκική εφημερίδα, αναφέρουν ότι σύντομα η Λιβύη θα αναγνωρίσει το ψευδοκράτος, αν δεν προηγηθεί το

Αζερμπαϊτζάν, στο οποίο η Τουρκία χάρισε τη νίκη κατά των Αρμενίων στο Ναγκόρνο Καραμπάχ. Θα ακολουθήσουν το Πακιστάν και ενδεχομένως το Κατάρ και η Ινδονησία.

Ο υπουργός Εξωτερικών ρωτήθηκε από τον σταθμό Alpha να σχολιάσει. Ανέφερε ότι «υπάρχει προβληματισμός και ανησυχία». Πρόσθεσε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν επικοινωνήσει με το Αζερμπαϊτζάν, υποβάλλοντας τι θα συνεπάγεται κάτι τέτοιο για τις σχέσεις ΕΕ-Μπακού. Σκοτίστηκαν, οι πλούσιοι σε φυσικό αέριο και πετρέλαιο, Αζέροι αφού έχουν την υποστήριξη του μεγάλου αδελφού, Ερντογάν.

Ώστε, λοιπόν, ο υπουργός Εξωτερικών ανησυχεί και προβληματίζεται. Ανησυχεί διότι τώρα μόλις εκτιμά «προσωπικά» ότι η Τουρκία θα προσαρτήσει μέχρι το 2023 τα κατεχόμενα εδάφη μας. Εκφράζει την λύπη του, όπως και ο Πρόεδρος, για την τουρκική αξίωση για λύση δύο κρατών διότι, λένε, υπονομεύει τις προοπτικές για συνομιλίες. Ανησυχεί και προβληματίζεται για την βεβαιότητα, πλέον, αναγνώρισης του κατοχικού ψευδοκράτους από μουσουλμανικές χώρες, φιλικές ή εξαρτημένες από την Τουρκία.

Τέρμα στην ένταξη

Αλλά, οι Έλληνες της Κύπρου δεν έχουν ανάγκη ούτε τις προσωπικές ανησυχίες ούτε τους προβληματισμούς του υπουργού Εξωτερικών. Δεν χρειάζονται τις φλύαρες, βολικές πλην ανέξοδες καταδίκες της τουρκικής αρπακτικότητας και επιθετικότητας. Οι πολίτες ανέμεναν ότι ο υπουργός Εξωτερικών, αντί της βολικής έκφρασης ανησυχιών και προβληματισμού, θα εξηγούσε:

>ΓΙΑΤΙ η Κυπριακή Δημοκρατία δεν ζήτησε άμεση σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας εξαιτίας της νέας εισβολής του Τούρκου Προέδρου στα κατεχόμενα και όσων έγιναν στην Αμμόχωστο;

>ΓΙΑΤΙ η κυβέρνηση Αναστασιάδη δεν διαμηνύει στην Τουρκία ότι, εφόσον εξακολουθεί να κατέχει το 37% του νησιού, διατηρεί κατοχικά στρατεύματα και εποικίζει τα κατεχόμενα, ΔΕΝ πρόκειται να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως ακριβώς διαβεβαίωσε ο Πρόεδρος, στις 15/8/2020, στην Τρικουκκιά;

>ΓΙΑΤΙ η κυβέρνηση και ο υπουργός δεν παραδέχονται ότι η πολιτική της τουρκοδιζωνικής και του παραμυθιού «από εκεί μου μείναμε στο Crans Montana», απέτυχε παταγωδώς όπως και το μοναδικό δήθεν σχέδιο Α’ και, άρα, απαιτείται η ομόφωνη χάραξη μιας νέας στρατηγικής αντιμετώπισης της Τουρκίας δι΄ όλων των μέσων;

Ποιες κόκκινες γραμμές;

>ΓΙΑΤΙ η κυβέρνηση επιμένει να πάει στην άτυπη πενταμερή χωρίς προϋποθέσεις; Πού είναι οι κόκκινες γραμμές της πλευράς μας; Ποιοι είναι οι ξεκάθαροι στόχοι της; Ποιες είναι οι αξιώσεις της;

>ΓΙΑΤΙ η κυβέρνηση δεν ενεργοποιεί το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου με την Ελλάδα και την υπογραφή αμυντικών συμφωνιών με το Ισραήλ, την Αίγυπτο, τη Γαλλία και άλλες χώρες ώστε να θωρακίσει και στρατιωτικά την Κύπρο;

>ΓΙΑΤΙ και η κυβέρνηση Αναστασιάδη άφησε την Κύπρο ανοχύρωτη και συνέβαλε και αυτή στην λεηλασία των 10 και πλέον δισεκατομμυρίων που εισφέραμε για την άμυνα, αλλά είμαστε αμυντικά έρμαιο στον Αττίλα; Οι κυβερνώντες σκέφτηκαν ποτέ πόσες φρεγάτες, drones και αεροπλάνα θα μπορούσε να αποκτήσει η Κύπρος;

>ΓΙΑΤΙ δεν σχηματίζεται μία κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, με τρεις στόχους: Να χτίσει την ενότητα λαού και ηγεσίας. Να απορρίψει οριστικά την αγγλοτουρκική διζωνική ως ολέθρια για την εθνική και βιολογική επιβίωση του κυπριακού Ελληνισμού αφού, συν τοις άλλοις, καταργεί και εξαφανίζει την Κυπριακή Δημοκρατία. Να στρατευθεί όλος ο λαός σε μια παλλαϊκή άμυνα για αντίσταση και απελευθέρωση.

Σπιθαμιαίοι πολιτικάντηδες

Όλα τα πιο πάνω και άλλα ΔΕΝ πρόκειται ούτε να επιδιωχθούν ούτε να υλοποιηθούν ούτε και να αποφασιστούν, διότι: Δεν έχουμε ηγεσία άξια των εφιαλτικών περιστάσεων που διέρχεται ο τόπος παρά μόνο σπιθαμιαίους πολιτικάντηδες που η μόνη έγνοια τους είναι «το κόμμαν τζιαι τα μμάθκια» τους και οι επόμενες εκλογές, όχι οι μελλοντικές γενιές. Διότι η τουρκική αδιαλλαξία και αρπακτικότητα είναι ένας χρήσιμος εχθρός για να διαβουκολούνται οι αφελείς και να εξαπατώνται οι ψηφοφόροι. Διότι κόμματα και πολιτικοί είναι υποχείρια ξένων πρεσβειών ώστε να εκβιάζουν και να εκφοβίζουν τους πολίτες.

Μετά την «Μικρασιατική Καταστροφή» του Κασουλίδη, τώρα έχουμε τους εκβιασμούς του Αβέρωφ Νεοφύτου και του Άντρου Κυπριανού να πάμε «επειγόντως» σε πενταμερή, που δέχτηκε ο Αναστασιάδης το 2016, με εξαφανισμένη την Κυπριακή Δημοκρατία, για να… σώσουμε, δήθεν, την ήδη χαμένη από χρόνια Αμμόχωστο. Τώρα, στο χορό των εκβιασμών, μπήκε και ο υπουργός Εξωτερικών ο οποίος ανακάλυψε τον… τροχό, εκτιμώντας προσωπικά (!!) ότι η Τουρκία θα προσαρτήσει την Κύπρο μέχρι το 2023.

Άρα, σπεύσατε Κύπριοι να αποδεχτείτε την αγγλοτουρκοδιζωνική, έστω και αν κείται τυμπανιαία και άταφη, ώστε η Τουρκία να μη προσαρτήσει τα κατεχόμενα.

Θεωρούσαμε ότι ο υπουργός Εξωτερικών ήταν από διαφορετική πάστα πολιτικής και πολιτικών. Δυστυχώς δεν διαφέρει από τους άλλους. Διαπρύσιος, ένθερμος εκφραστής της πολιτικής του Αναν-ιστή Αναστασιάδη, νομίζει και αυτός, όπως ο Αβέρωφ και ο Άντρος, ότι απευθύνεται σε λοβοτομημένους πολίτες ή σε άνοα πρόβατα που, ό,τι πει ο βοσκός, θα υπακούσουν και θα συναινέσουν. Λογαριάζει λάθος, όπως και όλοι οι πολιτικάντηδες.

Σημερινή Κύπρου